سخن گفتن حضرت در هنگام ولادت نسيم و ماريه ، خادمان امام عسكرى عليه السّلام مىگويند : هنگامى كه حضرت صاحب الزمان عليه السّلام از رحم مادر به دنيا آمدند ، دو زانو را بر زمين نهادند و دو انگشت سبابه را به جانب آسمان بالا بردند ، سپس عطسه‌اى زده ، فرمودند : ستايش ، مخصوص خداوند - پروردگار جهانيان - است و درود خدا بر محمد و خاندانش باد . ستمكاران پنداشته‌اند كه حجّت خدا از ميان رفته است ، اگر به ما اذن در كلام داده شود ، شك زايل مىگردد . « 1 » نسيم مىگويد : يك شب پس از ولادت صاحب الزمان عليه السّلام بر حضرتش وارد شدم ، و ناگاه عطسه‌اى زدم ، فرمودند :

--> ( 1 ) . الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى اللّه على محمّد و آله ، زعمت الظّلمة أنّ حجّة اللّه داحضة لو أذن لنا في الكلام لزال الشّكّ .